Ay Sonu

Ay sonu geldi.

Evde deterjan, sabun, şampuan, diş macunu, soğan, domates…hiç bir şey kalmadı, param bitti, ama sanırım bugün “sabrım da kalmadı” günlerimden. Kimseye bırak sırtımı dayamayı, yanında bile yürüyemiyorum. Yalnızım çokça. Yarın sabah hiç işe gidesim yok. Olmayacak insanlar verdiğim onca kıymete üzülüyorum, emeklerime acıyorum. Kendime bakmak istiyorum; ihtiyaçlarım var ama hep ikinci plana atmak zorundayım. Pantalon, ayakkabı, dişçi…ihtiyaçlarım çok ama bana destek olacak, yardımcı olan, elimi tutan kimse yok. Tek başıma, bir başıma oğlumu büyütmeye çalışıyorum, zorlanıyorum çok…

…dermişim….

Üzüldüm mü sandınız. Ya yok…. Acı çekmektense, bunlarla bir başıma başederim daha iyi. Evet kolay değil ama imkansız değil. Yani korkmayın, insan yalnız da çok mutlu olabiliyor, çocuk büyütebiliyor. Mutlu olmadığın günlerde de en azından çok huzurlu olabiliyorsun. Başediyorsun bir şekilde. Öğrendiklerimiz ve sahip olduklarımız için şükran, arzuladıklarımız için de ümitli olmaya devam edebilmeliyiz. Deneyin, iyi gelecek.

Etiketler : , , , , , , ,

Bu Yazıya 4 Yorum Yapıldı.

    • admin Reply

      Ben senin varlığını seviyorum 🙂 iyi ki oralarda bir yerdesin…iyi ki uzaktan da olsa tanımışım seni.

  1. kızannesi Reply

    ay sonu bağlamında ile yalnız olmadığını söylemek isterim 🙂

  2. seher Reply

    neredeyseee ağlayacaktımkii 🙁 neyseki güldüm 🙂 çok yaşa emii..

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir