Bekar Annelere Annelik ile İlgili bir Kılavuz

Bir süredir buraya yazamıyorum. Blogum uzun bir süre kapalıydı. Problem çözüldü ve açıldı derken işlerim çok yoğunlaştı. Dahası bekar bir anne olarak hayatımın yeni bir dönemindeyim; oğlum artık bir ergen. Bu aralar o hızla genç bir adam olma yolunda ilerlerken, onun bebeklik ve küçük bir çocuk olduğu günleri sıkça hatırlar oldum. Kendi anneliğimi sorguluyorum; neleri iyi yaptığımı, hangi alanlarda biraz daha çabalamış olmam gerektiğini, hangi durumlarda başarısız olduğumu. Zaman ve çocukluk parmaklarımın arasından akıp giden kum gibi, benim sorgulamalarım ise akıp giden zamanı tutma çabam sanırım.

Geçtiğimiz günlerde tam da bu konular ile ilgili bir kitap geçti elime. Demet Ilıkkan’ın “Çocuklu Hayatın İlkeleri” kitabını çok hızlı okudum ve bayıldım. Kitap daha ilk cümlesinden çarptı beni: “Anne-baba, çocuğun etrafında kim varsa, çocuğa bakan erişkin her kimse (büyükanne, dede, hala, dayı, bakıcı, üvey anne-baba vb) çocuğu çok sevecek.” der Demet Ilıkkan bu kılavuzunda. Bekar anne olarak ve bu blogu yazdığım her an hep bunu düşünüyorum; ebeveyn olarak kendimizi öyle bir hale getirmeliyiz ki çocuğumuz asla sevgimizin eksikliğini hissetmemeli ya da Demet hanım’ın kelimeleri ile “Çocuğa sevgisini aktarırken çekingen, cimri olmayacak, hesap yapmayacak. Çocuk sevildiğinden emin olacak, sevildiğini hissedecek.”

Çocuk büyütmenin temel kuralını “sevgi” olarak alan bu kitap, ilerleyen sayfalarında çocuğun sağlığı, bakımı ve gelişimi boyunca dikkat etmemiz gereken noktaları çok net bir biçimde, çok tatlı bir üslupla anlatmaktadır. Beslenmesinden tuvalet eğitimine, oyundan okula hem hepimizin çok iyi bildiği hem de bazen unuttuğumuz veya asla aklımıza gelmeyen detayları bir yol gösterici harita olarak anlatmaktadır.

Kitabın okunmasını bu denli keyifli kılan iki çok tatlı detay daha var… Sayfaları arasında ilerlerken karşınıza yer yer edebiyat yapıtları alıntıları, günceler, unutulmaya yüz tutmuş çocuk oyunları, tekerlemeler çıkmaktadır. Bunlar okuyucuya ebeveyn olma hissinden çok yeniden çocuk olmanın ne demek olduğunu ustaların anlatımıyla hatırlatmaktadır; çocuğumuzun ruh halini daha iyi anlamamıza, anlatılanların zihnimizle beraber ruhumuza da işlenmesine sebep olmaktadır.

img_6909Gökçe Altunay’ın tatlı çizgileri ile illüstrasyonları da kitabın diğer tatlı süprizleri. Çocuk olma halini betimleyen resimler, eski bir ansiklopedi okuyor hissi veriyor. Ben bayıldım. Kitabı bitirmeme rağmen ara ara açıp resimlerine bakıyorum.

Herkese ama özellikle çocuğunu büyütme sorumluluğunu tek başına benimseyen her ebeveyne ekstra tavsiye ediyorum “Çocuklu Hayatın İlkeleri” kitabını. Kendinizi ebeveynlik yolculuğunuzda yalnız hissettiğiniz anda elinizi uzatıp, bir aile büyüğünün tavsiyeleri ile netleşen zorlu yolunuzu daha iyi görüyor hissini alıyorsunuz. En yorulduğunuz anda kulağınıza fısıldayan bilge bir ses size “Hata yapmamaya odaklanmayın. Hatalarınızı geliştirilmesi gereken bir nokta olarak görün” diyerek yüreğinize su serpiyor. Ben çok iyi bilirim. Bekar bir anne olarak sıkça oğlumu büyütürken ne kadar çok hata yaptığımı ve dahası benim yaptığım hataları telafi edecek bir babanın yanımızda olmamasının beni ne kadar çok strese soktuğunu bilirim, sıkça yaşarım… Demet Ilıkkan, çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanı olarak, kelimeleri ile güven veriyor; ona göre ben çocuğum için en iyi ebeveynim. E… işin uzmanı öyle diyorsa, sanırım gerçekten de öyle olabilirim.

Bu güzel işin bir parçası olabilmek adına ben de bu kitaptan bir tanesini bir bekar anneye hediye etmek isterim. Bunun için de, yazının altına yorum olarak bir bekar anne olarak en çok hangi konuda zorlandığınızı bizlerle paylaşın, deneyimlerimizden ders çıkarabilelim, paylaşabilelim. Yazan annelerden birini çekiliş ile seçip kitabı hediye olarak yollayacağım. Haftaya pazartesine kadar zamanınız var. Yok hemen okumak isterim derseniz de, çekilişte ismi çıkan anne siz olmasanız da; Ağaçkakan yayınlarından çıkanı bu kitabı hemen alıp okumanızı tavsiye ederim.

Oğlum neredeyse 14 yaşına geldi. Çok değil 4 sene sonra reşit bir genç olacak ama buna rağmen ben hala bir kılavuza ihtiyaç duyuyorum, keza bu asla mezun olamayacağımız bir okul gibi. Bazen ders kitaplarını tekrar tekrar açıp karıştırmak lazım ve bana inanın “Çocuklu Hayatın İlkeleri” bu okul için en iyi kılavuzlardan biri.

 

Etiketler : , , , , , ,

Bu Yazıya 18 Yorum Yapıldı.

  1. Begüm Yılmaz Reply

    Merhaba ben yeni bir bekar anneyim.1 aylık daha.10 aylık bir kızım var ve zaten 4 aylıktan beri onu kendim büyütüyorum. Tabi saç baş yolmadıkları döneme yeni girdim,hiçbirşey kolay olmayacak ama onun ruh sağlığı için elimden gelenin en iyisini yapacağım hep. Çocuk sözkonusu olunca hep acemi olunuyor,her ay yeni birşeyleri beraber öğreniyoruz. Tabi bol bol okuyorum bunun için… Ama hala banyo yapmak,yemek yemek gibi günlük işlerim oturmuş değil,öncelik kızımın ihtiyaçları olunca. En çok bu konuda zorlanıyorum düşünebileceğiniz herşeyi tek başına yapmak ve heryere çocukla gitmek… Bu döneminde geçeceğini düşünüp teselli ediyorum kendimi yoksa kafayı yiyebilirim…:-D

  2. ebru Reply

    MERHABA ;
    BEN BİR BEKAR ANNEYİM OĞLUMDAN YETERİNCE FEEDBACK ALAMADIĞIMI DÜŞÜNÜYORUM . OĞLUM 9 YAŞINDA VE GÜNÜNÜ ,NELER YAPTIĞINI , NE DÜŞÜNDÜĞÜNÜ ÇOK FAZLA ANLATMIYOR SANKİ … ONU NASIL KONUŞTURURUM ? ÖĞRENMEK İSTERİM.

  3. Oya zorlu Reply

    Merhaba ben ikiz bekar annesiyim ve çocuklarım henüz 3,5 yaşında onları tek çocukmuş gibi birer birer aktivite yapmak ya da gezmek konusunda çok zorlanıyorum çünkü bekar anne olduğunuz için 2. Bırakacak kimseniz yok ve hep 3 kişi olarak yaşamanız gerekiyor

  4. tulay Reply

    benim en çok zorlandığım konu; kendimden emin olamadığım zamanlarda, tereddüt yada eksikliğimi yansıtmak… sanki her zaman her şeyi bilmek ve tam bir özgüvenle yapmak zorundaymışım gibi geliyor. Hele hele kimi gelişim kitaplarında ‘çocuklar için ebeveynler tanrı gibidir’ minvalinde cümleler okuduğumda daha da artıyor bu her şeyin en doğrusu yapmam gerekliliği duygusu…..
    Mantıken neysem o olmalıyım…Peki çocuğun ihtiyacı olan ne olursa olsun annem var, duygusunu nasıl yaratacağım??…

  5. Gülbin Reply

    Bekar anne tanımlamasını hukuki olarak almadan çok önce bekar anne gibi yaşamaya alışmıştık kızımla. Boşanma öncesi ve sonrası arkadaşlarının babaların da olduğu sosyalleşme ortamları biraz sıkıntılı olabiliyor. 🙁 Ama çok üzücü bir şey yaşamadık çok şükür. Bir de benden kardeş istediğinde yaş, sağlık (erken menapoz) ve medeni halim nedeniyle artık benden bir kardeş çıkmayacağını anlatmak yoruyor. :))) O zamanlarda babasına danışmasını istiyorum. :p

  6. almıla Reply

    en çok bayramlarda zorlanıyorum 🙁 acaba diğer evlerdeki kalabalığa özeniyor mudur diyorum, niye biz 2 kişilik bayram kahvaltısı hazırlıyoruz diye düşünür mü diyorum…3 yaşında benimle bayramlarını kalabalık akrabalar arasında değil annesi ile geçirmek zorunda 🙁

  7. Umut Reply

    merhaba,
    çok yoğun ve stresli bir işim var. bu yüzden çoğu zaman toleransım çok düşük oluyor. bekar anne olarak beni en çok zorlayan şey, iş kaynaklı bu durumu oğluma yansıtmamayı başaramamak 🙁 kitapta bu derdime çare bir şeyler bulabilirim belki 🙂

  8. guzide Reply

    Ben henuz bosanamamis ama 2.5 yillik bir bekar anneyim.en zorlandigim konu; bir erkek cocugu buyuttugum icin rol model bir erkek olmamasi cevresinde.yani babasini ayda 2 kez goruyor ama korkunc bir rol model. Ailemizdeki erkeklerde ellerinden geleni yapsalar da sanki eksik kaliyor gibi bir hissim olusuyor. Erkek cocugu icin bir illa da bir erkegin rol model olmasi gerekli mi bunu kafama takmis olabilirim bu ara

  9. Esma unal Reply

    En yeni bekar anneyim hukuki acidan 3 gun oldu resmen bosanali. 10 aylik oglum var daha yolun basindayim ve cok korkularim aslinda korkundan cok umudum da var hersey guzel olacak.onu mutlu yetistirmeyi cok istiyorum .yanliz anne oldugum icin eksik kalmasini istemiyorum ona yetebilmek istiyorum.cekilis bitmis sanirim ama kitabialip onceden okumaliyim henuz ne zorluk yasayacagimizi bilmiyorum.

  10. Hilal Reply

    Merhaba,
    Ben de yeni bir bekar anneyim.Oglum henüz 11 aylik ve ben onun icin elimden geleni yapma gayretindeyim.Tabiki iki kisilik bir caba gosteriyorum. Calisan bir kadin da olarak hem isimi hem kendimi hem oglumu hem ev islerini gunluk isleyisi dusunmek bunlarin arasinda denge kurmaya calismak zorluyor.Bir baska konu da diğer ebeveyne karsi olabildigince notr olmaya calissam da evde onunla ilgili konusmasam da gorus gunlerinde,oncesinde ve sonrasinda yasadigim stresi ogluma hissettirmemeye calismak cok yipratici oluyor. Bosandiktan sonra da babayla iletisimi dogru bir sekilde kurmaya calisip oglumun yararina birlikte hareket edebilmeyi saglamak benim icin en zor sey. ?

  11. Gamze Reply

    Kitap için yazmıyorum. Kendim alıp okuyacağım. Benim de bebeğim 13 aylık ve anlaşmalı boşanma ile davamız aralık 15 de görülecek. Benim gibi benzer sorunlara ve duygulara sahip insanları görünce kendimi yalnız hissetmemeye başladım. Hepimizin umutları bol, evlatları mutlu , yolu açık olsun. Ben şuan en çok parka gittiğimde anne ve babası ile beraber gelmiş bebekleri gördüğümde zorlanıyorum. Babası kaydıraktan kaydırırken annesine gülücük atan bir bebek gördüğümde oğluma bakıyorum hemen. Acaba özeniyor mudur diye. Bu düşünceyi nasıl kafamdan atarım bilmiyorum. Hiç bir zaman anne ve babası aynı anda onunla mutlu bir an paylaşmayacak. Benim gibi mutlu bir ailede yetişmiş bir anne için birbirine aşk ile bakan anne babanın çocuğa hissettirdiği mutluluğu bildiğim için ben kendi çocuğuma bunu veremeyecek olmaktan üzüntü duyuyorum. Ona nedenini anlatamam ki şuan çok küçük. Baban sorumsuzdu. zaten bizimle olsa da seni o parka götürmeyecekti. Arkadaşları ile gezmeyi bizimle olmaya tercih edecekti diyemeyeceğim ve demeyeceğim tabiki.

  12. lale Reply

    merhaba bu bloğu daha yeni keşfettim 3,5 yaşında bir oğlum var ben boşanmış değil babasını hiç görmemiş muhtemelen hiçte göremeyecek bir çocuk annesiyim…bu durumda nasıl davranacığımı neler yapacağımı bilmiyorum kafam karmakarışık bu durumu ona nasıl açıklayacağım bu hayattaki en büyük korkum olmaya başladı mutlaka benimle aynı tecrübeyi yaşayan birileri vardır bana yardımcı olurmusunuz

    • admin Reply

      Merhabalar. Blogda bir yazı var çocuklara boşanmayı anlatmak ile ilgili. Biraz yazıları karıştırın. Yine sorunuz olur ise mail atabilirsiniz.

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir