Efendim; malumatınız dır ki oğlumun babası ile iyi bir ilişkisi olsun diye babası siz diyin bir melek ben diyeyim bir huri olarak gösterdim… sayılır, kötü günlerimde ona karşı duyduğum öfkeyi pek saklamadım ne yalan söyleyeyim!
Neyse; bu ilişkileri koruma çabası projem çerçevesinde, oğlumun kendisi ile görüşmesini bizzat sağlayacağımı söyledim ben eski kocaya. Fakat ne bileyim efendim, ser de var bir salaklık ya, yaptığımın iyi bir şey olduğunu düşünmüştüm ta ki eski koca psikopata bağlayıp saçma bir nedenden dolayı sinirlenip insanlara zarar verebileceğine dair tehditler savuruncaya kadar. Ben de artık karışmamaya karar verdim. Hayır… o kadar çaba gösterdim üstelik oğlumuz üzülmesin yıpranmasın, babasına saygı göstersin diye! Sonuç… bağırıp çağıran ve beni hala kölesi gibi gören bir adam! Yoruldum artık! “İstiyorsan gel kendin al” dedim çocuğu yanında istediğini söylediğimde. Valla 3 gün oldu bu konuda ve hiç bir konuda kendisinden tekrardan ses çıkmadı sadece evin satışı konusu ile alakalı olarak beni bugün arayıncaya kadar. 
Şu anda yine şehir dışında bir tanıdığımızın yanında olan oğluma “babanı aradın mı” diye sorduğumda “hayır aramadım, benimle konuşmayı çok istiyorsa kendi arar” cevabı verdi.
Çıkarılacak ders: Siz çocuklarınızı ne kadar korumaya çalışırsanız çalışın, onlar da büyüyor ve olgunlaşarak kendilerine has kişilikleri oluşuyor, siz sakladığınızı düşünseniz de bazı gerçekleri görüyor ve duyuyor. Şanslıysanız ve işinizi doğru yaptıysanız; çocuğunuz dürüst, iyi kalpli, çalışkan ve sağlıklı olacaktır ve her şeyden önemlisi kendisine ait fikirleri hep olacaktır ama doğru olanı savunacaklar!
Ben bugün itibariyle babasını korumayı bırakıyorum. Çok değerli birinin bana söylediği gibi: “bırak çocuk vicdan hak etmeyen insanlara karşı vicdan geliştirmesin, bunun ağırlığını yaşamasın.” Doğrudur. Kendi babası olduğu için çok acı bir gerçek ama doğrusu da bu! Saldım gitti. Kendileri ne halleri varsa görsünler! 
Etiketler :

Bu Yazıya 5 Yorum Yapıldı.

  1. Duygu Karataş Reply

    eskilerin söylediği meşhur ve bir o kadar da anlamlı bir söz var ya hani onu getirdi aklıma senin yazın!Blogunu ilk kez okudum buarada 🙂
    Anne varken bir gözü kör olan babanın,anne yoksa iki gözü de görmez!Çocuğu malesef anne gibi sevmesi,koruması,kollaması çok mümkün olmuyor en iyi babanın bile
    Anne biraz da fizyolojik olarak bağlılığın izini tüm hayatta sürdürüyor sanırım!
    Sen doğru bildiğinden şaşma
    sevgiler!

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir