Belki kar yağar…

Belki kar yağar…

Dün gece, yatmaya yakın ben bilgisayardan dizi izliyordum, oğlum odasında bir yandan arkadaşları ile whatsapp'de mesajlaşıyordu. Bir ses duyduk, çocuk geldi "Anne gök gürledi; Etiler, Levent, Gültepe... herkes duydu, Ali de evde yalnızmış, Ayça dalga geçiyor korktun mu diye" dedi. Koltuğuma yerleşmiş olmanın rahatlığı ve sabah Erenköy'de hafif bir yağmurla karşılaşmış olmanın eminliği ile, "Gök gürültüsüdür, baksana pencereden. Belki yağmur yağar, sabah kara uyanırız" dedim. Gençlik işte, pencereye değil önce telefona baktı "Taksim de bomba patlamış!" Biz ikimiz evdeyiz tamam ama aklıma bu tip durumlarda son zamanlarda ilk aklıma gelen kişi için korktum; cumartesi akşamı, ya oralardaysa... Evindeymiş. "Handanların evi…
Devamını okumak için tıklayın >>
7’den 70’e – Bir Dergi

7’den 70’e – Bir Dergi

Kalabalık bir ailede büyüdüm ben. Yaz tatilleri, benden yaşça çok küçük kuzenlerimi ziyaret ederek geçerdi. Gün boyu koşuşturmaca arasında bazen bunalır, oyun oynamayı pek sevmeyen biri olduğumdan, gecenin gelmesini, herkesin köşesine çekilmesini beklerdim. Evin sonunda sessizliğe kavuştuğu, küçüklerin uyuduğu, büyüklerin çay eşliğinde mırıl mırıl dedikodu yaptığı sıcak yaz gecelerindeki en büyük eğlencem hikâyeler okumak, uykum gelmeye yakın yatağıma kıvrılıp okuduklarımla ilhamla kendi hikâyelerimi kurmaktı. Oğlum küçük bir çocukken kitap okumayı seven biri olsun diye, sık sık kitap ve dergi alırdım. Benim hissettiklerimi o da deneyimlesin diye, uzak masal diyarlarına uzansın, şiir dalgalarında yüzsün, renkli resimlerin arasında kaybolsun diye. Artık kendi…
Devamını okumak için tıklayın >>
Açık Çağrıdır

Açık Çağrıdır

Sevgili Anneler, Babalar; Değerli İnsalık, Bu yazı açık bir çağrıdır. Bugüne kadar politik düşüncelerimi çok gizlememekle beraber asla konu etmedim. Din, kültür ve ırk konusunda asla ve asla ayrım yapmadım. Bana bu nedenlerle iyi kötü bulaşanlara da hep aynı mesafeyi korudum. Benim önceliğim hep barış oldu, kardeşlik oldu ve sevgi oldu çünkü. Yeter ki bu hisleri paylaşalım; cinsiyet, inanç, yaşama karşı duruşu ile tüm insanları kendime kardeş gördüm. İnançlarını ve bunlara bağlı söylem ve davranışlarını tasvip etmediğim insanları eleştirdim, kızdım, kırıldım, söylendim ama daha da ötesini yapmadım. Artık bunu değiştirme zamanı geldi. Değerli insanlık, sevgili vicdan; Duymuşsundur...ah! ilk de değil…
Devamını okumak için tıklayın >>
Anlayış

Anlayış

İstanbulda yaşayan ve çocuğunu tek başına büyüten bir anne olarak....Bir saniye... Ne İstanbul'u... Düzeltiyorum.... Türkiyede yaşayan ve çocuğunu tek başına büyüten bir anne olarak özellikle son günlerde artan terrör saldırılarına karşı her ne kadar yapacak bir şeyimiz olmasa da; kendimce bazı önlemlerim var. Benim en büyük korkum, ben dışarıdayken bana bir şey olur ise, oğlumun korkması ve yalnız kalması. Bu nedenle bir anlaşmamız var. Ben yola çıktığımda kendisine muhakkak haber veriyorum ve eğer bir saat içinde benden haber alamazsa; telefonum cevap vermez ise veya kapalı olur ise arayacağı kişiler var. Bu nedenle her zaman kendisine lokasyonumu bildiriyorum ve kendisi de…
Devamını okumak için tıklayın >>
5 sene sonraki ben’e mektup

5 sene sonraki ben’e mektup

Naber... umarım iyisindir. Dur bakayım sana... Afferim! Verdiğin kiloları geri almamışsın; bravo sana. Yüzündeki çizgiler derinleşmiş, ne çok yakışmış yaşanmışlık sana. Oğlun artık reşit oldu demek ha! Vay be... Artık genç bir adamın annesisin. Heyecanlı değil mi? Neler yapıyorsunuz? Umarım beraber bir çok seyahate çıktınız. Halen baş başa yemek yiyor musunuz? Konuşmayı unutmadınız umarım; umarın birbirinizle hala korkularınızı ve hayallerinizi paylaşıyorsunuz. Ne yapacak? Bu sene mi ara verecek eğitimine, sana 6 yaşında söz verdirdiği 1 yıllık dünya seyahatine çıkacak yoksa üniversiteden sonra mı yapmaya karar verdi? Umarım bu sene yapar. Dahası umarım dünya senin 5 sene önce hayal ettiğin gibi…
Devamını okumak için tıklayın >>