Aslında bugün ki hislerimin sebebi tamamen kendi dengesizliğim.
Oğlumu sabah 7:10 dersine bıraktıktan sonra her zaman yaptığım gibi işe gelen ben, bir kaç gündür yorgunluktan dolayı eve geri dönüp “5 dakika” daha diye kendimi kandırıp, koltuğuma uzanınca uykuya dalıyor ve mutlaka 8:30 da mesaisi başlayan işime deli gibi geç kalıyordum. Dün de patronum “Her halde yarın sabah erken gelirsiniz Mina Hanım” diyince kuyruğum bacaklarımın arasında 8:10 da iş başı yaptım (patronum haklı ama bende izin yapmak istiyorum ben de haklıyım – koskoca departman bende).
Erken işe gelmenin şerefine kendime tost söyledim. Patronumu gelişen olaylar, yapılacaklar ve yapılmaması gereken konularda brifing verip, depo sorumlusunu “Aman ofise gelen her mal numunesi tertemiz olsun, işçiler ellerini yıkasın, bir cifleyin bakayım oraları” talimatı verdikten sonra bir gazeteye bakayım dedim.
İlk haber kadına karşı şiddette bir gelişme olan elektronik kelepçe haberiydi.
İkinci haber Fatmagülün Suçu Ne dizisinde Kerim karakterini oynayan Engin Akyürek’in “iyi erkekler de var” mesajını tecavüze uğramış kadınlara vermek için haftalık olarak destek grubu seansında izletilmesiydi.
Bir haber de Wisconsin senatörü Glenn Grothman’ın bekar annelerin çocuk istismarına sebep olduğunu bu nedenle ABD devletinin bekar anneleri verdiği destek ve maddi yardımları kaldırması gerektiğini, böylece kadınların evlenmek zorunda kalıp, çocuklarının çekirdek aile yapısında büyüteceğini ve çocukların şiddet ve istismardan korunacaklarına dair yaptığı savunmaydı.
Burada yola çıkarak bekaranneyim sitesinde tartışılan, bekar annelere ülkemizde destek verilmediği ve bu konu için bir mail grubu, destek grubu oluşturma fikri için “Bekar Anneler için Devlet Desteği” diye google araştırması yapayım dedim. Pek bir şey bulamayacağımı biliyordum ama Baba Blogları (www.babaolmak.com) buldum ve özellikle Antalyalı bekar babanın kızı ile haftada 1 gün olan buluşmaları ile ilgili bir blog okudum (www.gulkokan.com – tavsiye ederim). Babaların çocukları için yaptıklarını, beraber geçirdikleri zamanları, duyguları okuyunca kıskandım çok kıskandım. Ne benim ne de oğlumun böyle bir dünyası olabildi.
Acayip bir yorgunluk çöktü üzerime. Anılar canlandı, hayallerim hortladı.
Sanırım yanlız kalmam gerekiyor biraz, köşeme çekileyim ben!
Bu arada:

Etiketler :

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir