Kararsızlık: Ne Geliyorsa Başımıza…

…fazla duygusallıktan geliyor.

Şimdi esasında bakmayın böyle dediğime. Dünyanın baş duygusalıyım ben, beni tanıyanlara kalırsa. Hakikaten de çok hassasım efendim. Çabucak etkileniyor, çabucak sinirleniyor, seviyor, ağlıyor, gülüyor ve acıyorum. Sanmayın kendimi övdüğümü. Bu iyi birşey değil hatta bence tam olarak insanın kendi ayağından vurma sendromudur aşırı duygusallık. Duygusal olmak, manipülasyona açık olduğumuz anlamına gelir. Gerçekten de gerek yok. Duygusallığı iyi bir insan olmakla bağdaştırıdım ben. Duygusal birinin asla kötü olmadığına inanırdım hatta kendimi de ne kadar duygusal o kadar iyi biri olarak nitelendiridim. Hayattaki her kararımı daha iyi bir insan olarak vermek için alıyorum ya…ağlaya zırlaya, manipüle edile edile cennete gideceğim sanıyordum. Ay yüz yılın yalanına gel.

Dedim ya ne geliyorsa başımıza duygusallıktan geliyor… Bırakmayı bilmek lazım. Sevdiğimiz insanları ve şartları, bize zarar vermelerine rağmen bırakamamız, en kıymetli varlığımız olan zamanımızı ucu bucağı olmayan bir yola aktımamızın sebebi, tamamen gereksiz duygusallık. Hayır…başkalarına karşı gösterdiğimiz bu duygusallığı biraz da kendimize göstersek, hayat ne kadar da kolay olur.

Ben şahsen duygusallıktan ölüyordum. Bildiğiniz, ölüyordum. Yaşadıklarımı 2 kere 2 eşittir 4 düzlüğü ve sadeliğinde değerlendiremediğim için çok derin bir depresyona düşmüştüm. İnanılmaz acı çekiyordum halbuki ne kadar kolaydı içinde olduğum karanlıktan çıkmak. Sadece oturup, mantıklı bir biçimde hesap kitap yapmam yeterdi…

Neden biliyormusunuz? Mantıklı olmak insana zaman kaybettirmiyor ama duygusal olmak çok zaman kaybettiriyor. Üstelik, duygusal olmaya her zaman geri dönebilirsin de, karar anın kaçtı mı mantıklı olma şansını çok ötelemiş ve hatta bazı durumda da kaybetmiş oluyorsun.

Kısacası… başına gelenlerden dersini al, yaşamı dinle ve alacağını aldığın anda harekete geç. Ne yapman gerektiğini artık biliyorsan; yüreğini ortaya koy, zihnini dinle. Denge bence budur. Tam tersini yaparsan, bence, kendini çok üzersin.

Etiketler : , ,

Bu Yazıya 1 Yorum Yapıldı.

  1. Feza Reply

    Tam da bebeğimi uyutmuş başka bir odada gizli gizli ağlarken okudum yazınızı. Bir yandan da şaşırırken yıllardır akıta akıta bitiremediğim gözyaşlarıma 🙂 Ne kadar doğru cümleler. Duygusallık güzel de melankoli boyutunda olmasa. Hüzün güzel de üzüntü kıvamında olmasa…

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir