Bu konuda yazılı çizili bir sürü bilgi var internette bu yüzden ben birşey yazmayacağım. Sadece hatırlatmak istedim – sözel ve duygusal taciz’e maruz kalmış veya kalıyor olabilirmisiniz?
Ben oğluma sadece hareketleri ve davranışları ile değil, kelimeleri ile de etkili olabileceğini öğretmeye çalışıyorum. Bir arkadaşımın dediği gibi, ileride başkaları benim bu eğitimi yetersiz vermiş olmanın acısını çekmesin…ben çektim, hem de küçük yaştan itibaren. En az fiziksel taciz kadar insanı yaralayan ve gözle görülür hasar bırakmadığı için de teşhisi neredeyse imkansız olan bir rahatsızlık türüdür sözel ve duygusal taciz. Tedavisi ise zor ama mümkün.
Rahatsızlığı tanıyor olmama rağmen hep özür diliyor, hep insanları rahatsız ediyor hissiyle yaşıyorum çünkü devamlı, her yaptığı için suçlanmak insan da böyle bir tepki yaratıyor. Yumurta kabuklarının üzerinde yürüyor gibi yaşamak.
Buraya, (utanmama rağmen) bu kadar ulu orta yazmaya çalışmamın sebebi de bu histen kurtarmaya çalışmak için kendimi…düşüncelerim ve duygularım bana ait. Kimseye özellikle zarar vermeye çalışmadığım için, hissettiklerim ve düşündüklerim için özür dilememe gerek olmamalı…ama olur da istemeden birilerinin ayağına basarsam, telafi etmek için herşeyi yapacağım.
Oğlumu da yetiştirirken bunu böyle bilmesini sağlayacağım. Benim aksine, o asla kendini fazlalıkmış gibi görmeyecek.
 
(The pain inflicted with abuse, creates wounds that never heal.)
 
Ve yoruldum…gerçekten de negatif bir gün oldu!

***

Konunun bir kısmına uygun bir makale buldum::

Your Child’s Self Esteem Starts With You – by Lisa Firestone, Ph.D.

Konunun diğer kısımları ile ilgili makaleler bulursam da ekleyeceğim…önemli çünkü!
Bu da yetişkin ilişkileri ile alakalı durumlar için:

Effects of Emotional Abuse: It Hurts When I Love – by Steven Stosny

 (ne yazıkki anlatmak istediğimi ifade eden güzel Türkçe makaleler bulamadım internette, inşallah vaktim olur bunları tercüme ederim.)

Etiketler : , ,

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir