Şiddet Sonucu Boşanma ve Velayet Durumu

Bazen öyle zor hayatlar okuyorum, insanlar yaşadıkları öyle güç durumlarını benimle paylaşıyor ki; cesaretleri karşısında boynum bükülüyor, yardım edemediğim için içim acıyor. Aşağıdaki durumu okuyunca siz de hak vereceksiniz bana eminim. Özellikle çekişmeli velayet davaları tecrübe eden ve dava karını temyize götüren annelerin ve boşanma avukatlarının desteğine çok ihtiyacımız var. Siz de el uzatırmısınız?

1 sene önce birçok kotu sebep ve en önemlisi şiddet yüzünden boşanma davası açtım.evden darp ile yalınayak çıktım kucagimda bebekle.ceza davası ayrı görüldü iyi halden (takim elbiseyle geldiğinden) hapis cezası paraya çevrildi.sonra 1 seneyi asan boşanma davası sureci….normalde hamileyken bile vurup bebekle hic ilgilenmeyen ve annesinin isteğiyle boşanan adam velayet istedi durdu.sonra bunun olmayacağını anlayınca normalde 2 haftada bir pazar gunu gündüzlü 6 saat gördüğü her hafta istedi.dun ise çıkan boşanma kararında benim avukatimin emzirme belgesini bile sunduğu halde(şuan kesiyorum mecburen sütten) her ayin 1 ve 3. Haftası cumartesi sabah 10 dan pazar günü 16 ya kadar bayram tatillerinin 2.gününden 3. Gününe kadar. 15 tatilde ilk 1 haftası temmuzun 1-15 i arası (sanki okula gidiyor gibi) kalacak mis.daha çocuk çok küçük. Bu anneden uzaklaştırmak değilde nedir? Gündüzler çuvala mi girdi.?hayir mesela ilkokula başladıktan sonra boyle olsa seve seve razi olurum.önümüzde 15 günlük bi temyiz sureci var.davayı biz kazandık sözde ama ben bebeği yatılı bu kadar uzun sure vermek istemiyorum.avukatim babayla ilişkiyi kisitlayamazsin diyor.15 gün kalır mi 2 yaşındaki bi çocuk annesiz?? Ne olur bir öğrenelim bir de korkum eğer ki temyiz edersem bu şahsi ilişki günlerini bu sefer velayetten de olur muyum (Allah korusun) ya da bu konuda temyiz yapılınca ne gibi sonuçlar alınabiliyor acaba?

Ben malesef deneyimlemediğim konular ile ilgili çok söz sahibi değilim. Yaşadıklarım benzer olsa da birebir aynı değil. İşin uzmanı ise hiç değilim ama benim yaşadığım durum şöyle…

Benim eski eşim de velayet konusunda çok ısrarcı olmuştu. Mahkemelerce velayeti almasının çok zor olduğuna ikna edildikten sonra vazgeçmişti ve biz boşanıp ikimiz ayrı düzenler kurduktan sonra, benimle velayet konusunda kavga eden adam; çocuğunu mahkemenin öngördüğü süreçler içinde bile alamaz oldu. Senin deneyiminde bu böyle olabilir de, olmayabilir de. Sorun sadece çocuğun ufak olduğu için senden uzun süreler boyunca ayrı kalması da değil… daha önce fazla ilgi göstermeyen, şiddet geçmişi olan bir adamın ani ilgi artması da sıkıntılı. Gerçkten de değişmiş, daha iyi bir insan ve baba olmaya çalışıyor olabilir elbette…gönlümden geçen bu. Ancak haklısın, çocuğun daha ufak. Ne yazık ki devletimiz, kadına karşı çok acımasız…bunun örneklerini ne yazık ki her gün görüyoruz. Eşine şiddet göstermiş bir adam, saçma sapan nedenlerle (kravat, takım elbise, kadının aldatmış olma ‘ihtimali’ v.b. konulardan dolayı) çok ufak cezalarla kurtulup hayatına devam edebiliyorken; bu durumun cezasını anne ve çocuk çekiyor. Bence muhakak bir dava daha açılmalı ama benim korkum, senin ikinci bir davayı açıp adamı sinirlendirmen ve sana ve çocuğuna zarar vermesi. Dahası, ülkemizde bu tip davalar hemen sonuçlanmıyor. Elbetteki çocuğun için savaşacaksın ama çok dikkatli olmalısın. Sana daha evvelden de söylediğim gibi, ben araştırıyorum ama sen de bu süreç içinde ekstra temkinli yaklaş. Benim tahminimce adam zaten o kadar uzun süreler boyunca küçük bir çocuk ile tek başına ilgilenmekten sıkılacaktır. Varsa bir aile büyüğü, onlara baktıracak ya da almamaya başlayacaktır. Tabii, daha evvel de dediğim gibi…değişmek istiyor olabilir…minik bir ihtimal ama var olan, arzu ettiğimiz bir ihtimal.
Kendisi ile konuşup, ufak olduğu için onda 1 geceden uzun süre kalmaması yönünde bir ikna yoluna gitme ihtimalin varsa önce onu dene derim. Biz de bu arada hukuki açıdan neler yapılabiliyor araştırıyor olalım. Sakin ol…onunla konuşurken sakın öfkelenme, sakın duygusallaşma. Bekar bir erkek olarak ufak bir çocuğun bakımının onun için yorucu olabileceğin, elbette ki çocuğu ile vakit geçirmesini istediğini ama geceleri zorlanırsa sana çekinmeden geri getirebileceğini filan söyle. Kendisini bir baba olarak yetersiz hissetmesin ama çocuk bakımını angarya bir iş olarak görmesini sağlayabilirsin. Belki böylece kendi kendine almamayı tercih edecektir ancak zaten sevgi ve istekle alıp, hakkı ile ilgileniyorsa çocuğu ile…babasıdır diyecek, yakın takipte kalırken, endişelerini azaltmaya çalışacaksın.
Ben boşandıktan sonra oğlumun babasında kaldığı ilk gece hissettiğim çaresizlik ve korkuyu asla unutmuyorum, ki benim oğlum senin çocuğun kadar küçük de değildi. Bu yüzden, güzel kardeşim, seni o kadar iyi anlıyor, senin için o kadar çok endişeleniyorum ki. Bir an evvel çözülmesi için kolları sıyırdım, çözülecek eminim…öyle veya böyle çok daha güzel bir yaşama adım attınız anne-çocuk. Bunun daha da iyi olması için dua ediyor olacağım.

Haberleşmeye devam edelim.
Sevgiler…

Etiketler : , , , , , , , , ,

Bu Yazıya 1 Yorum Yapıldı.

  1. Hale ALAN Reply

    Merhaba, çok zor süreçler maalesef, yapılabilecekleri bir hukukçu daha iyi bilir şu an için eşinin insanlığı ve bakabilirliğine odaklanmak gerek, mahkemelerin tarafsız davranmaları gerektiği için böyle kararlar ortaya çıkıyor. ben de benzer durumlar yaşadım. çocuğumu ağlata ağlata sürükleyerek götürmüşlerdi daha küçücük bir bebekti, tabi durduramamışlardı, bir kaç saat bakamadılar sonra tekrar kucağıma bıraktılar, yani insan olan küçücük bir çocuğun anneye ihtiyacı olduğunu bilir ve onu ağlatmaz. Ben de o dönemlerde çok uğraşmıştım yapılabilecek herşeyi yapmıştım. hakim bana bağrına taş bas bir müddet dayan baba çocuğa bakamaz, sonra zaten hep seninle demişti dediği gibi de oldu. Panik yapma, varlığını çocuğunun üzerinde hep hissettir, kesinlikle şunu bilmelisin ki babalar dava sürecinde neyin kafasını yaşıyorlarsa velayet derdine düşüyorlar ama sonrasında çocuk istemezler çünkü ayaklarına bağ istemezler, aksi takdirde yeniden evlenmenin veya ilişkilerin peşine düşmelerinde çocuk onlara engel olur, bunun başka bir örneği yok,,, bana da çok demişlerdi o günlerde çok korkmuştum panik olmuştum, çocuğuma zarar verecekler diye aklım çıkmıştı, ama erkek ve kadın arasındaki fark bence bu, annelik ruhtan gelen bir özellik lütfen korkma cesur ol,

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir