Yalnız Anne Günlerinden Bir Gün

En çok bugün hissettim yalnızlığı sanırım… Bir dakika, düşüneyim…. Evet, çok yalnız hissettiğim günlerden biriydi bugün demek daha doğru.

Bundan neredeyse 4 sene evvel henüz ilkokulu yeni bitiren oğlumun elinden tutup İstanbul’a bir bavul eşya ile, evsiz bir şekilde geldiğimde, bugünü esasında öngörmüştüm. Bugün oğlumun ortaokulu bitireceği güne inen merdivenlerin ilk adımı idi. Bir basamağı bugün indi, yarın ikincisini inecek. Nisan ayında 3 ve 4 derken, bir bakacağım kendini yeni bir denize bırakmış.

Bugünü öngörmüştüm. Bir elimde oğlumun o zamanlar henüz avcumun içine sığan eli, diğerinde de birkaç parça eşyamızın bulunduğu küçük bavulumla bugün okuduğu okulu ilk gördüğümde öngörmüştüm bunu. Önce okula gitmiş, müdürün de onayını alınca bugün içinde oturduğum, tek odalı minik evimizi tutmuştum. Bir elimde oğlumun eli, diğerinde küçük pembe bavulum biliyordum yeniden bir yuvayı bu şehirde, tek başıma kuracağımı.

Oğlum büyüdü, boyu boyuma yaklaştı, sesi gürleşti… Sınava girerken ne olur ne olmaz laf etmesinler diye küpesini çıkarıp koydu, artık onun sığmayan elinin benimkini bırakması ile ve içi boşaltılıp dolabın üzerine yerleştirilen bavuldan boşalan avuçlarımın içine.

Arkasına baktım, öngördüğüm gibi güvenli adımlarla girdi okula; “elimden gelenini bugüne kadar yaptım, artık yapmam gereken sakin olmak” diyerek.

O sınavdayken öngördüğüm gibi kahve içtim bol bol, sınıf arkadaşlarının anneleri ile dedikoduya daldım. Molalarda okul kapısına koştum, belki bir ihtiyacı olur diye.

Var olsunlar, öngördüğüm gibi eski yakın dostlarım hep şans diledi bize, hayatıma bu şehirle giren yeni yakın dostlar da öyle.

Babası daha hala aramadı sormak için sınavı, durumunu… öngördüğüm gibi.

Evet gerçekten de öngördüğüm gibi oldu. Bir insan olarak kıvançlı bir günümdü.

Ancak tüm bunlara rağmen; becerebildiklerimden çok çok mutlu olsam da, şükran duysam da, oğlumla gurur duysam da, günü düşünecek dinginliğe ulaşınca şu an, bir ebeveyn olarak bugün kendimi bu kadar yalnız ve yorgun hissedeceğimi öngörmemiştim.

Etiketler : , ,

Bu Yazıya 5 Yorum Yapıldı.

  1. ezgi Reply

    O kadar paraleliz ki sizinle… Oğlunun Teog’da başarılar. Allah gönlünün muradini versin. Başarıları daim olsun

  2. semi Reply

    4 sene olmuş demek! Hızlı geçiyor ama bir de sana sormak lazım. Sen elinden geleni hatta fazlasını yapıyorsun benim gördüğüm.
    Umarım iyi geçmiştir Teog, gönlünüze göre olsun her şey.

    • admin Reply

      Çok teşekkürler Semi… Fena değildi. Tatilde ilk fırsatta seni ziyarete gelmek istiyorum. Sevgiler sana ve ailene. Çocuklara sarılırım <3

  3. Semin Reply

    Nurcum belli etmesem de sık sık düşünürüm seni, benim en karanlık anımda hiç tanımazken vakşt ayırmıştın bana. Ankarada olsan yalnız da olmazdın ben beklerdim seninle orda.

    • admin Reply

      🙂 Çok teşekkür ederim yazdığın, okuduğun ve düşüncelerin için. Esasında mekan yanıltıcı değil mi, bir mesaj veya bir ses uzaklıktayız…
      İyi ki varsın. Sevgiler.

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir